każdy ma chwile kiedy musi odejsc od swiata...od rzeczywistoci...szarej brudnej i smierdzacej...w jednej chwili sie wszystko zmienia...w pewnym momencie mamy zajebisty homor...a za chwile cały swiat sie rozpada...i nie wiemy co mamy z tym zrobic...czasem zastanawiam sie dlaczego ludzie nie doceniaja tego co maja...narzekaja na wszystko nie widzac jak inni sie staraja dla tej osoby...sama wielu rzeczy nie doceniam...ale z kazda taka sytuacja ja odnajduje w sobie cos co sprawia ze doceniam...doceniam to co mam...kazdego cos boli...niektorzy mysla ze sie ich nie rozumie a tak naprawde chce sie dla tej osoby jak najlepiej...czasem wystarczy spojrzec na sytacje spokojnie...oraz obiektywnie...a nie nalezy sie niepotrzebnie denerwowac...to zle wrozy...dlaczwgo niektorzy nie chca probowac...tylko od razu opuszczaja...nie chca walczyc do konca..tylko od razu godza sie z przegrana...dziwne...mysle ze ta osoba ktora te notke przeczyta bedzie wiedziała ze jest kierowana do niej...czasem wystarczy wyluzowac...